Στιγμές,κι αν θες πολλές πάψε να κλαις...Σήκω τριγύρω και δες....
Είναι ότι μας μένει,στο τέλος της μέρας...
Είναι αυτό που μας κάνει,να αντικρίσουμε το αύριο...
Να νοσταλγήσουμε το χθες και ζήσουμε το τώρα...
Έχουμε βέβαια,όλοι μας (κι εγώ πρώτη απ'όλους) την τάση να κρατάμε εκείνες που μας γρατζουνάνε...Να τις στριφογυρίζουμε στο μυαλό μας,ξανά και ξανά και ξανά...Και τελικά αντί για μία όμορφη ανάμνηση,μια στιγμή που πέρασε για να μας χαρίσει ένα χαμόγελο, γίνεται εφιάλτης,και μας τρώει μέρα με τη μέρα... Ξυπνάμε όμως το επόμενο πρωινό,και τελικά αυτό που μένει είναι και πάλι οι στιγμές...Ατόφιες,ωμές και ολοζώντανες...Να μας κοιτάνε κατάματα και να μας κλείνουν το μάτι...
Μην ξεχνάτε λοιπόν,και μη βασανίζεστε...Ένας άνθρωπος που έφυγε,ένα δάκρυ,ένα χαμόγελο,μια υποψία,ένας τσακωμός,μια αμφιβολία...Όλα γίνονται για κάποιον λόγο,και από τη στιγμή που θα γίνουν,δεν τα παίρνεις πίσω...Όσο και αν θυμώσεις....Όσο και αν νευριάσεις ή κλάψεις....Όσο και αν παρακαλέσεις ή αδιαφόρησεις....Όσο και να πονέσεις...Όσο και αν κάνεις πως δεν έγινε....
Γιατί εγώ,αυτά που κρατάω είναι τα μικρά...Γιατί όπως λένε πολλοί,η ευτυχία δεν είναι στα μεγάλα...Είναι σε εκείνα τα μικρά κ ασήμαντα πραγματάκια...Σε εκείνες τις μικρές μικρές στιγμές...
Μία όμορφη συναυλία,μετά την οποία έχεις βραχνιάσει τόσο που ορκίζεσαι πως δεν θα ξανατραγουδήσεις....
Μια βόλτα στα στενά της Αθήνας,μέχρι να σε πονέσουν τα πόδια σου...
Το χεράκι ενός παιδιού,που σε κρατάει και περιμένει εσύ να του δείξεις τον δρόμο...
Μία χειμωνιάτικη κυριακή,μπροστά στο τζάκι παρέα με δεκαπέντε σκεπάσματα....
Ένα φιλί κ μια σπίθα,κάποιο βράδυ ξεχασμένο,το οποίο σου έβαλε πεταλούδες στο στομάχι σου κ μετά έσβησε σιγά σιγά....
Ένα παραμύθι,για ένα παραμύθι...
Ένα βιβλίο,χαρισμένο από έναν αγαπημένο φίλο,με μία όμορφη αφιέρωση....
Ένα τηλέφωνο στις 4 το ξημέρωμα,για να του/της θυμίσεις τον δρόμο για το σπίτι...
Μια αγκαλιά ή μία χειραψία που πραγματικά σήμαινε κάτι....
Ένα χαμόγελο....
Ένα δάκρυ...
Ένα ταξίδι με τρένο...
Μία βόλτα στην παραλία....
Ένα μπολ γεμάτο με λαχταριστές φράουλες....
Ένα χιονισμένο πρωινό,και μια όμορφη λιακάδα....
Ένα τραγούδι,από εκείνα που το ακούς ξανά και ξανά και είναι σαν να μην το χορταίνεις...
Μια μυρωδιά....
Ένα βλέμμα....
Μια ευχή που κάνεις καθώς φυσάς έναν "κλέφτη" ή καθώς πέφτει ένα αστέρι....
Ένα χέρι,να σε βγάζει από το χάος...Ένα χέρι να σε κρατάει όταν πονάς,να σε χαϊδεύει όταν κλαις....Ένας καλός λόγος,ειπωμένος από κάποιον που αξίζει....
Καλοί φίλοι...
ΈΝΑ ΌΝΕΙΡΟ...
Αυτά,τα μικρά για σας....Τα χαζά....
Αυτά είναι που με κάνουν εμένα ευτυχισμένη....
Και είναι στιγμές...Οι δικές μου στιγμές.....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου