Keep walking...through Athens...

Ναι λοιπόν!Έχω θράσος και το παραδέχομαι!Την αγαπάω την Αθήνα...Και δεν είμαι ακριβώς παιδί της πόλης...Δηλαδή είμαι,χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν τρελαίνομαι να περνάω το τριήμερό μου,σε ένα μικρό ξύλινο σπιτάκι στην άκρη του κόσμου και να μαζεύω αγριολούλουδα...Η φίλη μου η Κ. ,αποκαλεί την Αθήνα, "χαβούζα" και χωρίς να είμαι ακριβώς σίγουρη για το τι εννοεί,συμφωνώ μαζί της...Παρόλα αυτά,εκτός από χαβούζα,είναι και όμορφη.Πολύ όμορφη.Θα ξαναπώ λοιπόν,αυτό που λέω σε όλους τους -μπουχτισμένους από την Αθήνα- "μεγάλους".Η Αθήνα θέλει πόδια φίλοι μου...Και υπομονή υποθέτω...Είναι ένα μεγάλο χάος,με πολλές μικρές οάσεις εδώ και κει,που ξεφυτρώνουν μόνο μπροστά στα έκπληκτα μάτια εκείνων που έχουν όρεξη να ασχοληθούν με την πόλη αυτή...Από παιδί σχεδόν,κάθε φορά που με έπνιγαν οι σκέψεις μου είχα την ανάγκη,να ξεχυθώ στους δρόμους της Αθήνας,και να περπατήσω μέχρι να μη με κρατάνε τα πόδια μου...Δεν σας κρύβω πως έχω σχεδόν ερωτευτεί με πολλές διαδρομές τόσο στο κέντρο της Αθήνας,όσο και στον Πειραιά,στου Ζωγράφου,στην      Κηφισιά,στην Αγία Παρασκευή,ακόμα και στο Περιστέρι...Η Αθήνα,είναι μια πόλη ζωντανή,γεμάτη ενέργεια,έμπνευση,και πολλά πολλά μέρη να ανακαλύψεις και να εξερευνήσεις....Μπολιαστείτε λοιπόν με υπομονή,πάρτε έναν ωραίο καφέ,και απλά περπατήστε...Και όσο για την φίλη μου την Κ.,που θα πάει,θα την κάνω έστω να συμπαθήσει,την πόλη στην οποία είναι αναγκασμένη να ζει για τα επόμενα -τουλάχιστον- 4 χρόνια....